Uderzenie łokciem jest najkrótszą bronią wojownika, ale zarazem jedną z najbardziej użytecznych w zwarciu.
– Łokieć jest najtwardszym i najbardziej wystającym punktem ludzkiego ciała, którym można zadać ogromny ból i niewyobrażalne zniszczenia .
– Najczęstszym miejscem ataku jest głowa, a dokładnie czoło i brwi. Powodem jest cienka warstwa skóry, która osłania twardą kość. Jeśli uderzenie będzie odpowiednio mocne i celne, przetnie ją w tym miejscu, co spowoduje przerwanie tkanki i krwotok. Kiedy krew zacznie spływać do oczu, oślepi Twojego przeciwnika. Innym miejscem jest także: szczęka, „nieczyste zagrania”: przechwycona noga przeciwnika, uderzenie w bark podczas klinczu, ‚zablokowanie’ łokciem kopnięcia okrężnego lecącego na nasze żebra.
– W każdej technice, staramy się uderzać najbardziej wystającą częścią łokcia, a nie przedramieniem.
– Trzymaj gardę bardzo wysoko i opuszczaj rąk.
– Podczas obrony nie staraj się skracać dystansu. Jest to technika stosowana głównie podczas klinczu. Uderzenie łokciem jest nagłe, szybkie i mocne, więc im dłuższa droga do celu, tym mniejsza siła.
– Twoja pozycja musi być zamknięta i szczelna. Aby uderzać, skróć dystans, doprowadź do zwarcia lub klinczu. Znajdź otwarte miejsce i uderzaj jak najszybciej.
– Do ostatniego momentu przed uderzeniem trzymaj łokcie mocno „przyklejone” do ciała. To sprawi, że łokcie uderzą z jeszcze większą siłą i impetem.