Jest to najpopularniejszy cios, z racji krótkiej drogi do przebycia oraz szybkości i celności jest on bardzo praktyczny. Można go wykorzystywać do otwierania gardy, przygotowywania ataku, utrzymywania dystansu, przerywania akcji przeciwnika, oraz utrzymywania inicjatywy w swoich rękach. Ciosy te są bardzo skuteczne jako kontrciosy i dobrze opanowane niezwykle utrudniają przeciwnikowi przeprowadzenie jakiejkolwiek akcji ofensywnej. Są też one względnie bezpieczne, gdyż wykonuje się je z dużej odległości, a skręt tułowia w prawo chroni boksera przed większością ciosów przeciwnika.
Wykonuje się go bezpośrednio z pozycji bokserskiej, wybierając odpowiedni moment do wyprowadzenia uderzenia szybko i ostro. Podczas wykonywania ciosu należy zwrócić uwagę na odpowiednie przemieszczanie masy. Na początku powinna ona być rozłożona na obie nogi, lub lekko przesunięta na prawą nogę. Odbijając się prawą nogą bokser przemieszcza się w kierunku przeciwnika, lewa wykonuje szybki krok w przód tuż nad ziemią. Nadaje to ruchowi, oraz samemu uderzeniu większą dynamikę. W tym samym czasie następuje skręt tułowia, oraz wyprowadzana jest lewa ręka, szybkim ruchem po linii prostej, pięścią kierując się w cel. Złożenie tych wszystkich ruchów znacznie zwiększa ostrość ciosu. W momencie uderzenia pięść powinna tworzyć z podłożem kąt około 45 stopni. Ciężar ciała powinien być przeniesiony na lewą nogę, co zatrzymuje dalszy ruch ciała naprzód oraz zapobiega utracie równowagi. Prawa noga powinna powrócić do lewej posuwistym ruchem na odległość odpowiednią dla zachowania stabilności. Prawa ręka zasłania pięścią szczękę i podbródek, a łokciem tułów, jednak dla zwiększenia skuteczności obrony należy zasłaniać podbródek również lewym barkiem.