Marcin Krzysztof Najman  to uroszony w Częstochowie  polski pięściarz, zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) i kick-bokser, promotor boksu, a także osobowość medialna.

Dwukrotny wicemistrz Polski juniorów w kick-boxingu (1998, 1999). W 2001 zadebiutował w boksie zawodowym. W trzech pierwszych walkach poniósł porażkę, potem wygrał 12 pojedynków z rzędu, przy czym tylko jeden przeciwnik posiadał dodatni bilans zwycięskich walk. W 2008 przegrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie walkę z Andrzejem Wawrzykiem o międzynarodowe mistrzostwo Polski w wadze ciężkiej. W 2016 zdobył tytuł mistrza Europy federacji WKU w kickboxingu (formuła K-1).

Od 2010 współtworzył grupę promotorską NG Promotions. W 2015 założył NW Promotion.

Urodził się 13 marca 1979 w Częstochowie. Ma siostrę Ewę. W dzieciństwie brał udział w szkolnych przedstawieniach artystycznych. W wieku dziewięciu lat rozpoczął treningi karate. W drugie klasie liceum rozpoczął treningi kick-boxingu. W 1998 i 1999 był wicemistrzem Polski juniorów w kick-boxingu w formule light contact. Łącznie stoczył dwanaście walk, spośród których wygrał osiem.

W 1998 zdał egzamin dojrzałości w Zespole Szkół Muzycznych w Częstochowie (grał na kontrabasie). Ukończył pedagogikę (wychowanie muzyczne) na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie.

Od młodości pasjonował się boksem, gdyż uważał tę dyscyplinę za „esencję męskiej rywalizacji”. Pięściarstwo zaczął trenować później, zważywszy na brak odpowiednich warunków do trenowania. W 1999 zwyciężył memoriałowy turniej im. Wincentego Szyińskiego, a w 2001 został wicemistrzem Małopolski. Walcząc amatorsko, stoczył tylko pięć pojedynków, z czego cztery wygrał.

W zawodowym boksie zadebiutował 30 kwietnia 2001, przegrywając przez nokaut z Peterem Simko, który miał bilans 0-11. W kolejnych dwóch walkach również poniósł porażki przed czasem, z kolejno z rozpoczynającym zawodową karierę Dawidem Kosteckim i ukraińskim zawodnikiem Artemem Czernowem Wtedy też poznał Jerzego Kuleja, który zainteresował się młodym bokserem. Dzięki jego pomocy zaczął odnosić pierwsze sukcesy zawodowe.

27 marca 2004 w Radomiu pokonał Tomasza Górskiego, wygrywając po raz pierwszy na zawodowych ringach. Spotkanie zostało zakontraktowane na cztery rundy. Przeciwnik wytrzymał jednak tylko dwie, po czym poddał się. Następnie pięściarz dwukrotnie pokonał Roberta Gacka, który wcześniej stoczył tylko jedną walkę. Należy podkreślić, opierając się o dane zawarte w rejestrze bokserów zawodowych „BoxRec”, iż Tomasz Górski oraz Robert Gacek są jedynymi polskimi pięściarzami pokonanymi przez Najmana, przy czym w swoich karierach bokserskich nie odnieśli zwycięstwa w żadnym pojedynku. W kolejnych dwóch walkach wygrał ze Słowakiem Milanem Bečákiem mającym na koncie jedno zwycięstwo i 12 porażek oraz Amerykaninem Dougiem Phillipsem. Phillips był jedynym pięściarzem pokonanym przez Najmana, który posiadał dodatni bilans w boksie zawodowym 25 marca 2006 zrewanżował się Peterowi Simce za porażkę sprzed niespełna pięciu lat, który miał bilans 2-30. Zwycięską passę kontynuował, walcząc z zawodnikami ze Słowacji i Białorusi (Piotrem Sapunem, bilans 10-11, Imrichem Borkiem, bilans 2-27 i Alfredem Pollákiem, bilans 0-8). Następnie ponownie odniósł zwycięstwo nad Sapunem i Borkiem po czym 9 lutego 2008 znokautował w drugiej rundzie Štefana Ciroka.

W latach 2004–2008 wygrał 12 walk z rzędu, efektem czego był występ w walce przeciwko Andrzejowi Wawrzykowi, której stawką było zawodowe międzynarodowe mistrzostwo Polski w wadze ciężkiej. 19 kwietnia 2008 w katowickim Spodku został znokautowany przez Wawrzyka już w drugiej rundzie tego pojedynku. Opierając się o dane zawarte w internetowym portalu BoxRec, przed otrzymaniem szansy walki o międzynarodowe mistrzostwo Polski, Najman walczył z pięściarzami o łącznym bilansie 39-175. Gala zdobyła rozgłos m.in. dzięki udziałowi Najmana w programie Big Brother VIP.

W 2009 podpisał kontrakt na walki na zasadach MMA z organizacją KSW. Z powodu kontuzji odwołano jednak jego debiut na gali KSW XI (12 maja 2009 przeciw Jahmai Satischowi). Nastąpił on 11 grudnia 2009 na KSW 12 przeciwko Mariuszowi Pudzianowskiemu, z którym przegrał w 43. sekundzie. Trenerem Najmana przed KSW XII był Robert Kostecki.

W 2010 w swoim drugim występie w MMA podczas gali KSW 14: Dzień Sądu Najman przegrał z Przemysławem Saletą na skutek duszenia. Przez długi czas był stroną przeważającą, atakując rywala przez kilka minut. Ostatecznie przeciwnik znalazł się w pozycji górnej i zakończył walkę dźwignią Do walki odniósł się między innymi Jerzy Kulej, krytykując pracę sędziego ringowego, która miała przełożyć się na wynik pojedynku.

W październiku 2010 uzyskał licencję promotora Wydziału Boksu Zawodowego PZB Wspólnie z Łukaszem Głowackim utworzył grupę promotorską NG Promotions, organizującą serię imprez pod szyldem „Fight Night”. 29 października 2010 zorganizował w Skarżysku-Kamiennej swoją pierwszą galę boksu zawodowego, w której on sam wystąpił.

5 listopada 2011 podczas gali MMA Attack 1 na warszawskim Torwarze zmierzył się z Przemysławem Saletą w pojedynku na zasadach K-1 (rewanż za ich walkę w formule MMA z 2010), który przegrał w pierwszej rundzie w wyniku poddania spowodowanego kontuzją nogi. Uraz ten nie pozwolił mu również podjąć walki z Wojciechem Bartnikiem, która miała się odbyć 19 listopada w Kaliszu. 27 kwietnia 2012 na gali MMA Attack 2 w Katowicach przegrał z debiutującym w MMA litewskim kulturystą Robertem Burneiką. Na początku drugiej rundy Najman poddał się. Po tej porażce „El Testosteron” zapowiedział, że była to jego ostatnia walka w karierze Na 8 grudnia w Londynie planowano walkę ze strongmanem Tyberiuszem Kowalczykiem, lecz 27 października Najman zrezygnował z pojedynku ze względu na „niewywiązanie się z ustaleń, organizatorów tej walki.

W 2013, po czteroipółletniej przerwie, powrócił do walk bokserskich, a jego przeciwnikiem został Martin Pacas. Najman wygrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. Do momentu przerwania pojedynku posłał rywala trzykrotnie na deski. 30 listopada 2013 na gali boksu Fight Night 7 – „Obrona Częstochowy” w Częstochowie, Najman pokonał przez TKO reprezentanta Bośni i Hercegowiny Aleksa Serbicia (0-1) w trzeciej rundzie.

25 października 2014 zorganizował w Częstochowie pożegnalną walkę Andrzeja Gołoty 27 grudnia powrócił do walk w formule MMA. W walce z Michałem Dobiasem zwyciężył przez duszenie gilotynowe w 46. sekundzie.

W 2015 założył grupę promotorską NW Promotion. Jego nowym wspólnikiem został Robert Walczak.

28 sierpnia 2016 w Częstochowie podczas gali Boxing Night 12Zdobył Mistrzostwo Europy organizacji WKU w K1 po walce z Jahmaim Satischem. Po szybkiej wymianie ciosów, w 36. sekundzie walki, Satisch stracił przytomność, co zakończyło pojedynek. 25 maja 2018 wystąpił w zorganizowanej przez siebie Narodowej Gali Boksu rozegranej na Stadionie Narodowym. Po zakończeniu IV rundy w konfrontacji z łotewskim pięściarzem, Rihardsem Bigisem, zgłosił kontuzję ręki sędziemu, który natychmiastowo przerwał walkę. 27 kwietnia 2019 w Starachowicach przystąpił do rewanżowej walki z Bigisem i ponownie przegrał, zgłaszając kontuzję – tym razem w pierwszej rundzie, po czym ogłosił zakończenie kariery oraz chęć stoczenia pożegnalnej walki na zasadach K-1.

8 czerwca 2019 na FFF 1. gali MMA, na której walczyli polscy celebryci, w walce wieczoru został pokonany przez Pawła „Trybsona” Trybałę przez TKO w pierwszej rundzie po upływie 41 sekund. 26 października podczas gali Fame MMA 5 w Ergo Arenie w walce wieczoru znokautował Piotra Witczaka, znanego pod pseudonimem „Bonus BGC” w pierwszej rudzie. 28 marca 2020 na gali Fame MMA 6 został znokautowany w pierwszej rundzie przez kulturystę Piotra „Bestię” Piechowiaka.

5 września 2020 podczas gali „Fame MMA 7: Popek Monster vs. Stifler”, zwyciężył pojedynek w pierwszej rundzie z Dariuszem „Daro Lwem” Kaźmierczukiem, poprzez odklepanie rywala po ciosach w matę. 22 listopada na Fame MMA 8 odbyła się jego ostatnia walka, w której został pokonany przez Kasjusza Życińskiego, ps. „Don Kasjo”, w formule boksu, po tym, jak został zdyskwalifikowany po celowym sprowadzeniu przeciwnika do parteru oraz kopnięciu. Swoją emeryturę ogłosił niecały miesiąc przed walką. Po walce jego trener zaatakował fizycznie Kasjusza, wykręcając mu nogę co doprowadziło do kontuzji rywala Najmana. 23 listopada federacja FAME MMA wydała w związku z tym incydentem oświadczenie, informujące o dożywotnim zakazie walk Najmana w federacji oraz pozbawieniu go wynagrodzenia za walkę, którego część zostanie przekazana Życińskiemu, a reszta trafi do Polskiego Związku MMA. Zapowiedziano też, że skierowane zostanie do prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez trenera Najmana – Damiana Herczyka. Tydzień po gali Najman zapowiedział, że w styczniu 2021 zorganizowana zostanie jego pożegnalna gala.

22 czerwca 2013 na Jasnej Górze poślubił Julitę Januszko. Uroczystość była połączona z chrztem ich córki, Weroniki. Tera szykuje się do pożegnalnej walki.